سی ثانیه نهج البلاغه

‌
سی ثانیه نهج‌البلاغه

رهبر_شهید (ره): «به نهج‌البلاغه اهمّیّت بدهیم و عمل بکنیم» (بعد از اغتشاشات دی‌ماه ۱۴۰۴)

بخش از خطبه «۱۹۲»:
«خدا، پیامبرانش را با اراده و تصمیم، قدرت داد، گرچه با ظاهرى ساده و فقیر مبعوث کرد. با قناعتى که دلها و دیدگان را از بى نیازى پرسازد و بینوایى و فقرى که چشمها و گوشها را بیازارد؛ با قناعتى که دل‌ها و چشم‌ها را پُر کند، هرچند فقر و ندارىِ ظاهرىِ آنان، چشم‌ها و گوش‌ها را خیره سازد (هر کسی که حالات آن‌ها را می‌دید، ناراحت می‌شد؛ زیرا در ظاهرشان فقیر و نیازمند بود).»

شرح:
سؤال: چرا خداوند برای انبیا عزت و ثروتِ ظاهری قرار نداد، تا با کمک‌های مالی، مردم را به سوی خود ترغیب کنند!؟ در حالی که احزاب سیاسی و … برای جمع‌آوری هوادار، از منابع مالی استفاده می‌کنند! حتی حضرت موسی (ع) از خداوند خواست اموال فرعون و درباریانش را – که برای گمراه کردن مردم به کار می‌بُرد -، نابود کند.
جواب: امام (ع) در پاسخ به این پرسش، فرموده‌اند که هدف از خلقت، «آزمایش» است. اگر خداوند به پیامبران ثروت می‌بخشید، راه امتحان بسته می‌شد و غرض از خلقت نقض می‌گردید. یعنی زمینه‌ی قرار گرفتنِ انسان‌ها بر سر دوراهی‌ها از بین می‌رفت. اما آزمایش از این جهت لازم است، تا ایمان و کفر «به صورت واقعی و با اختیار» مشخص شوند و «بساط پاداش و کیفر» برقرار شود. بنابراین، مردم انبیا را با لباس‌های ساده و خانه‌های خشتی می‌دیدند، اما خداوند به آن‌ها «اراده‌ای آهنین» بخشیده بود که با هیچ نیروی فیزیکی، قابل مقابله نیست. به عنوان نمونه؛ با وجود اینکه مدت پیامبری پیامبر اسلام (ص) از نظر ظاهری کمتر از برخی پیامبران بود، اما شدت ابتلا و رنج ایشان، بی‌مانند بود؛ چنان که فرمودند: «هیچ پیامبری مانند من آزار ندید». اما هیچ‌یک از وسوسه‌های شیطانی، برای عقب‌نشینیِ ایشان از توحید، موثر نیافتاد و آن حضرت، بر مسیر و آیینِ حق، پایداری کردند.  (آیت الله مصباح )