بریدگی از واقعیت / انقراض ظرفیت تاب آوری انسانی
بریدگی از واقعیت / واقعیت مضرات هوش مصنوعی
بریدگی از واقعیت (Disconnection from Reality) و ایجاد انسان‌های «بی‌حس»
این مورد یکی از خطرناک‌ترین ابعاد تکنولوژی است. در واقعیت، انسان برای رشد، با «اصطکاک» روبرو می‌شود. اصطکاک یعنی:
* دردِ ناگهانی.
* مخالفتِ یک نفر با شما.
* خستگیِ ناشی از کار سخت.
* غمِ از دست دادن.
این اصطکاک‌ها مثل «سوهان» عمل می‌کنند که روح و شخصیت انسان را صیقل می‌دهند.
اما هوش مصنوعی و شبکه‌های اجتماعی، هدفشان «کاهش اصطکاک» است. آن‌ها می‌خواهند شما را در یک «حبابِ رضایت» (Comfort Bubble) نگه دارند.
چگونه این اتفاق می‌افتد؟
وقتی الگوریتم می‌بیند شما از یک محتوای خاص خوشتان آمده، فقط همان را به شما نشان می‌دهد. شما دیگر با «مخالف» یا «متفاوت» روبرو نمی‌شوید. این یعنی تمرین نکردنِ روح برای تحملِ تضاد.
در سطح عمیق‌تر، وقتی انسان‌ها با هوش مصنوعی (که همیشه مودب، همیشه آماده پاسخگویی و همیشه بدون نیاز به مراعاتِ احساساتِ طرف مقابل است) تعامل می‌کنند، یاد می‌گیرند که «دیگری» را نادیده بگیرند.
در دنیای واقعی، «دیگری» از شما توقع دارد، از شما می‌پرسد و گاهی با شما بحث می‌کند.
اما در دنیای دیجیتال، «دیگری» فقط یک ابزار در خدمت شماست.
نتیجه این می‌شود که انسان‌ها وقتی به دنیای واقعی بازمی‌گردند، در برابر کوچکترین تضاد یا دردی، از پا در می‌آیند. آن‌ها «بی‌حس» شده‌اند، چون سیستم، «دردِ ناشی از مواجهه با واقعیت» را حذف کرده است.
این یعنی انقراضِ ظرفیتِ تاب‌آوریِ انسانی.
